Три генерации и едно ѕвонче
Од 1979 година печеме во истата куќа во старата прилепска чаршија. Фурната е нова, ѕвончето не е.
Ленка и Ѓорѓи ја отворија пекарата со една фурна на дрва и два вида леб, бел и пченкарен. Ѓорѓи ја ставаше првата тава во фурната уште во четири наутро, а Ленка продаваше низ прозорчето кон улицата.
Над вратата Ѓорѓи закачи мало месингано ѕвонче, купено на битолскиот пазар. Договорот со соседите беше едноставен: кога ќе заѕвони, лебот е топол.
Денес бурекот го развлекува нивната ќерка Марија, која ги прави и тортите, а внукот Филип го храни квасецот што го започна во 2019 година. Баба Ленка и понатаму доаѓа секое утро да ги проба курабиите.
Година по година
- 1979
Првото ѕвонење
Една фурна на дрва, бел и пченкарен леб и ѕвонче над вратата.
- 1991
Доаѓа бурекот
Марија почнува да развлекува кори. Редицата пред пекарата станува подолга.
- 2004
Првата торта
Свадбена торта за соседите од спротива. Оттогаш, торти по нарачка.
- 2019
Квасецот на Филип
Брашно и вода, без купен квасец. Од него е секој бел леб.
- 2026
Нарачки однапред
Нарачајте од дома, подигнете топло.
Како работиме
Брашно од Пелагонија
Пченицата расте на полињата околу Прилеп и се меле во мелница на 20 километри од нас.
Без готови смеси
Ниту за лебот, ниту за кремот. Сè се мери и меси тука.
Ништо не преноќува
Она што ќе остане навечер го носиме во народната кујна во градот.
Ѕвончето над вратата
Нарачајте до 18 часот и следното утро ќе ве чека топло на пултот.
Нарачај за подигање